Το θέμα δεν είναι να κάνετε αυτοδιάγνωση, αλλά αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι τη στιγμή που θα νιώσετε κάτι περίεργο να συμβαίνει να καλέσετε άμεσα τις πρώτες βοήθειες. Πιο συγκεκριμένα, εάν παρατηρήσετε τα παρακάτω συμπτώματα, τότε αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια.

•	Δυσφορία στο στήθος: η δυσφορία στην περιοχή της καρδιάς, μπορεί να διαρκέσει μερικά λεπτά ή να φύγει και να επιστρέψει. Η δυσφορία γίνεται από τους περισσότερους αντιληπτή σαν πόνος ή ασφυκτική πίεση.
•	Πόνοι στο ένα ή και στα δυο χέρια, την πλάτη, το λαιμό, το σαγόνι ή το στομάχι είναι ανησυχητικές ενδείξεις εμφράγματος.
•	Ασυνήθιστες αντιδράσεις του οργανισμού, όπως είναι ο ξαφνικός κρύος ιδρώτας, η ναυτία, η ζαλάδα, ο έμετος και η έντονη κούραση.
•	Δύσπνοια.

Η κολπική μαρμαρυγή είναι μια από τις πιο συχνές καρδιακές αρρυθμίες (π.χ. μόνον στις ΗΠΑ οι πάσχοντες ξεπερνούν τα δύο εκατομμύρια). Στην κολπική μαρμαρυγή η καρδιά χτυπάει γρήγορα και ακανόνιστα. Η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να προκαλέσει «φτερουγίσματα», χρόνια κόπωση, αίσθημα δύσπνοιας, θωρακικό πόνο, ζάλη, ακόμη και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η πιθανότητα εμφάνισης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου είναι πέντε φορές μεγαλύτερη σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή.
Η πιθανότητα εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής αυξάνεται με την ηλικία, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε νεαρά άτομα. Η θεραπεία της κολπικής μαρμαρυγής περιλαμβάνει φάρμακα που βοηθούν στην αποκατάσταση του καρδιακού ρυθμού ή στη μείωση της συχνότητας της καρδιάς και αντιπηκτικά φάρμακα που κάνουν το αίμα πιο λεπτόρρευστο και βοηθούν στην πρόληψη του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου με την αποφυγή δημιουργίας θρόμβων.

Το Holter ρυθμού είναι ένας φορητός ηλεκτροκαρδιογράφος που καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς ενός περιπατητικού ασθενούς για 24 ώρες. Αυτή η εξέταση κρίνεται συνήθως απαραίτητη, όταν ο γιατρός σας υποψιάζεται αρρυθμία, συχνά βασιζόμενος στα συμπτώματα που εσείς του αναφέρετε, όπως π.χ. ότι η καρδιά σας χτυπάει δυνατά ή γρήγορα ή ότι νιώθετε «φτερουγίσματα».
Η εξέταση είναι ανώδυνη και δεν χρειάζεται ειδική προετοιμασία εκ μέρους του εξεταζόμενου. Καλώδια από τη συσκευή εφαρμόζονται πάνω στο δέρμα του, και μετά εκείνος καλείται να ακολουθήσει κανονικά το συνηθισμένο καθημερινό του πρόγραμμα. Επίσης, θα χρειαστεί να κρατάει ένα μικρό ημερολόγιο ώστε να μπορεί ο γιατρός να συσχετίσει τα αποτελέσματα της καταγραφής με τα αναφερόμενα από τον ίδιο τον εξεταζόμενο συμπτώματα.

Πρόκειται για μια ηλεκτρονική συσκευή που αντικαθιστά το φυσικό βηματοδότη της καρδιάς στέλνοντάς της ηλεκτρικούς παλμούς και επιτρέποντάς της να έχει έναν κανονικό ρυθμό. Το σύστημα του βηματοδότη αποτελείται από τη γεννήτρια, που παράγει τα ερεθίσματα, και τα ηλεκτρόδια, που τα μεταβιβάζουν στην καρδιά, ενώ παράλληλα μεταφέρουν σήματα από την καρδιά στο βηματοδότη. Με βάση τα σήματα αυτά, αν η συχνότητα των φυσικών παλμών της καρδιάς πέσει κάτω από το όριο, η γεννήτρια στέλνει ερεθίσματα για να την αναγκάσει να συσπαστεί, ενώ αν η συχνότητα είναι μεγαλύτερη από τη συχνότητα των ερεθισμάτων που εκπέμπει ο βηματοδότης, αναστέλλει την παραγωγή τους.

•	Πόνος στο στήθος
•	Αίσθημα παλμών
•	Εύκολη Κόπωση
•	Επίμονη δύσπνοια
•	Ζάλη
•	Ναυτία και απώλεια όρεξης
•	Κυάνωση
•	Εφίδρωση
•	Οιδήματα
•	Φυσήματα

Βρείτε λίστα με τα εγκεκριμένα πιεσόμετρα για μέτρηση στο σπίτι κάνοντας κλικ εδώ.

Η αρτηριακή πίεση στον άνθρωπο φυσιολογικά μεταβάλλεται συνεχώς ανάλογα με τις δραστηριότητές του. Ετσι αυξάνεται όταν είμαστε αναστατωμένοι ή καταβάλουμε κάποια προσπάθεια και μειώνεται όταν αναπαυόμαστε. Οι μετρήσεις θα πρέπει να γίνονται πάντα σε κατάσταση ηρεμίας και συνήθως πριν τα γεύματα κάθε μέρα για τουλάχιστον δύο εβδομάδες και καλό είναι να καταγράφονται. Φυσιολογική είναι η πίεση που δεν υπερβαίνει το 140 mm Hg για τη συστολική και το 90 mm Hg για τη διαστολική (130/85 τα όρια για διαβητικούς). Υπόταση είναι όταν η συστολική πίεση είναι κάτω από 100 mm Hg. Η υπέρταση είναι μια παθολογική κατάσταση στην οποία η πίεση μπορεί να μεταβάλλεται, αλλά παραμένει συνέχεια υψηλή, δηλαδή η συστολική (μεγάλη) πίεση είναι πάνω από 140 mm Hg και η διαστολική (μικρή) πίεση πάνω από 90 mm Hg σε σωματική και ψυχική ηρεμία. Αν λοιπόν συμβαίνει αυτό σε όλες σχεδόν τις μετρήσεις που θα πραγματοποιείτε, τότε πρέπει να πάρετε μια σειρά μέτρων (σε πρώτη φάση) για να διατηρήσετε τη πίεση σας υπό έλεγχο. Τα μέτρα αυτά αφορούν κυρίως τον τρόπο ζωής και μπορούν να φέρουν ευνοϊκά αποτελέσματα τόσο στην υπέρταση, όσο και σε τυχόν άλλα σχετικά προβλήματα της υγείας σας.

•	Σε υψηλή πίεση (>180- 200mmHg) παίρνουμε ένα χάπι LEXOTANIL 3 mg και το βάζουμε κάτω από τη γλώσσα να λιώσει.
•	Περιμένουμε ξαπλωμένοι για 45 λεπτά έως 1 ώρα και ξαναμετρούμε την πίεση.
•	Αν πέσει κατά 20-40 μονάδες ηρεμούμε και συνεχίζουμε τη δουλειά μας.
•	Αν δεν πέσει τότε παίρνουμε 1/2 Pensordil 5mg και περιμένουμε πάλι ξαπλωμένοι για άλλα 45 λεπτά.
•	Μια ώρα μετά, ξαναμετρούμε την πίεση αν δεν πέσει παίρνουμε άλλο μισό . Αποθηκεύουμε το πιεσόμετρο χωρίς να ξαναμετρήσουμε την πίεση. Αυτή θα έχει πέσει σίγουρα.
•	Αν έχουμε πονοκέφαλο και πίεση παίρνουμε 1 Lonarid-N ή 2 Depon 500 μαζί.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τηρούμε αυστηρά τους χρόνους και τη σειρά των φαρμάκων για να αποφύγουμε μεγάλες μεταβολές της πίεσης που μπορεί να φέρουν χειρότερα αποτελέσματα από αυτά της υψηλής πίεσης.

Μια από τις σκληρότερες δοκιμασίες, που δυστυχώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι καλούνται να περάσουν στη ζωή τους, είναι το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Συνήθως είναι η εξέλιξη-επιδείνωση μιας ήδη προϋπάρχουσας στεφανιαίας νόσου, (δηλ. ύπαρξη στενώσεων μέσα στα στεφανιαία αγγεία) είτε αυτή ήταν κλινικά συμπτωματική είτε όχι, και είναι ακόμη και σήμερα η συχνότερη αιτία θανάτου. Οφείλεται σε βαριά και παρατεταμένη ισχαιμία (κριτική ελάττωση αιμάτωσης) του μυοκαρδίου, η οποία προκαλείται από σπασμό ή θρόμβο πάνω σε μια στένωση-βλάβη μιας στεφανιαίας αρτηρίας η οποία έχει υποστεί ρήξη. Το αποτέλεσμα της παρατεταμένης (>20′ λεπτά) αυτής ισχαιμίας είναι η έναρξη νέκρωση του τμήματος εκείνου του μυοκαρδίου, το οποίο αρδεύεται από το τμήμα της στεφανιαίας αρτηρίας που βρίσκεται στη περιφέρεια της απόφραξης.

Μετά από τις σχετικές ενδείξεις ακολουθεί η στεφανιογραφία (αγγειογραφία των στεφανιαίων αρτηριών της καρδιάς). Πρόκειται για μια επεμβατική διαγνωστική μέθοδο η οποία χρησιμοποιείται για τη διάγνωση – αξιολόγηση (αιμοδυναμική μελέτη) των παρακάτω παθήσεων:

•	Στεφανιαίας νόσου
•	Βαλβιδοπαθειών
•	Μυοκαρδιοπαθειών
•	Συγγενών καρδιοπαθειών

Η στεφανιαία νόσος είναι μια χρόνια κατάσταση που οδηγεί σε στένωση και σκλήρυνση των αρτηριών που τροφοδοτούν με αίμα τον καρδιακό μυ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ελάττωση της ροής του αίματος προς την καρδιά. Πολλοί είναι οι παράγοντες κινδύνου που συμβάλλουν στην εξέλιξη της στεφανιαίας νόσου: το κάπνισμα, ο διαβήτης, η αυξημένη χοληστερόλη, η αυξημένη αρτηριακή πίεση, ο τρόπος ζωής και το οικογενειακό ιστορικό. Όλοι αυτοί οι παράγοντες κινδύνου, με εξαίρεση τον παράγοντα της κληρονομικότητας, μπορούν να τροποποιηθούν ώστε να μειωθεί σημαντικά η πιθανότητα εξέλιξης της. Η Στεφανιαία Νόσος εκδηλώνεται ως αιφνίδιος θάνατος (συχνά σαν πρώτη εκδήλωση), στηθάγχη, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ή καρδιακή ανεπάρκεια (σπάνια σαν πρώτη εκδήλωση).

Μύθοι και αλήθειες για την Υπέρταση

Κατεβάστε από εδώ το έντυπο καταχώρησης